„Selektor — w tym przypadku ustrój gospodarza — jest czynnikiem stosunkowo stałym i dlatego nadaje kierunek dość jednolitej segregacji. Jednak z uwagi na dwa czynniki segregujące — przystosowanie i aktywność mitotyczna — powstają dwa zasadnicze typy nowotworów guzy łagodne i złośliwe, oraz różne formy pośrednie.
Jeżeli mutacja dała tylko nieduże odchylenie, to przystosowalność nowego klonu jest wysoka i selektor nie odrzuca elementów nawet powolnie się mnożących, które — w odróżnieniu od normy — nie podlegają jedynie czynnikom regulującym wzrost. Pozostałe albo utrzymują się w tkance nie uzewnętrzniając swej odrębności, albo obumierają. W efekcie powstaje wolno rosnący zespół tkankowy, bardzo podobny do tkanki macierzystej, różniący się od niej jedynie nieprzerwanym wzrostem; tkanka taka odpowiada pojęciu nowotworu łagodnego. Można przypuszczać, że raz powstała, mutacja taka — pojedyncza czy mnoga — daje już w pierwszych pokoleniach w pełni wykształcone komórki określonego nowotworu — brak więc okresu latencji.
Druga skrajna możliwość odchylenie zmutowanej komórki (czy zmutowanych komórek) jest duże, a więc przystosowalność jest niska, a letalność wysoka. Jeżeli komórki takie są mimo to zdolne do życia to selektor będzie wybierał elementy o najwyższych zdolnościach rozplemowych, „nadrabiając" w ten sposób niską przystosowalność. W efekcie takiego doboru powstanie zespół komórek o tym wyższych właściwościach rozplemowych, im niższa jest ich przystosowalność (elementy takie muszą być wysoce letalne). Obraz i proces powstawania pewnych nowotworów złośliwych u człowieka wskazują, że jest tak w istocie. Najbardziej złośliwe guzy z dotychczas znanych to czerniak (melanoma), kosmówczak (chorionepithelioma) i mesoblastoma vitellinum. Wszystkie one w miarę wzrostu szybko ulegają martwicy, co wskazuje na bardzo złe przystosowanie tkanki nowotworowej do warunków ustroju. Często mamy w tych przypadkach do czynienia z guzami prawie całkowicie obumarłymi, których tylko brzeżne obszary stanowią żywe, gwałtownie mnożące się komórki. Znane są nawet przypadki, w których chorionepithelioma całkowicie obumiera w ognisku pierwotnym, a wzrost dotyczy jedynie przerzutów. Wreszcie, przypadki samowyleczenia z choroby nowotworowej w większości dotyczą właśnie tych najzłośliwszych guzów.“(6)