„— Nie jest zapóźno, aby mi pani dała jednego sama.
— Nie, jesteście zbyt chciwi, proszę! Ale jutro przyjdę znów z gazetami. 0 Boże, taki mam ból zęba, Danielu, i tyle zmartwień!
— Tak, ból zęba to niedobrze, mówi Daniel, — miałem to ze dwa razy. Marta ma bez przestanku ból zębów, ale tygodniami z nim chodzi i słowa nie piśnie, co zaś do" mnie, to nigdy nie mogłem przyzwyczaić się do bólu zęba.
— Tak, ale gdybyście mieli tyle zmartwień, co ja mam.
— O, do djabła, na wszystko złe znajdzie się rada. Lecz ból zęba —!
— Czy to najgorsze ze wszystkiego dla was
— Tak, najgorsze.
Ona wylicza inne bóle, troski, bezsenność, los naogół wziąwszy. To go nie bierze. Z czego to on utworzony, czy nigdy nie czuł się nieszczęśbwym Owszem, przed rokiem. Ale życie, cała walka, męki Nie, on się nie znał na tych odległych sprawach.
Daniel znów próbuje nakłonić ją do stodoły, ale panna udaje, że nie słyszy. Oczywiście że czart z niego, widzi to po nim, wytrzeszcza on na nią oczy i ani mrugnie, panna opuszcza źrenice ku ziemi, a gdy je wznosi ponownie do góry, on wciąż jeszcze ma wzrok w nią wlepiony. W tej chwili Daniel wie tylko jedno że ona jest słodka i miękko
MINA TOM lll Zł. O,
zbudowana, że jest pełna powabu i gibka ciałem. Napawa się nią z góry, rozpalony jest, niby piec. Owa siła pożądania jest w gruncie cnotą jego wad.“(15)